n8n vs Make: porównanie platform do automatyzacji workflow

Szybki werdykt: Jeśli szukasz wizualnego, w pełni hostowanego narzędzia no-code, które pozwoli Ci szybko zacząć i nie wymaga zarządzania serwerem — wybierz Make. Jeśli potrzebujesz self-hostingu, kodu JavaScript/Python, zaawansowanych agentów AI i przewidywalnych kosztów przy dużym wolumenie — wybierz n8n. Poniżej znajdziesz pełne porównanie, które pomoże Ci podjąć decyzję.

Platformy no-code w skrócie

Kryterium	n8n	Make
Model hostingu	Chmura lub self-hosting (Community Edition)	Tylko chmura
Jednostka rozliczeniowa	Egzekucja (cały przebieg workflow)	Kredyt (każda akcja modułu)
Darmowy plan	Self-hosted: bez limitu; chmura: trial	1 000 kredytów/mies., 2 aktywne scenariusze
Cena startowa (chmura)	ok. 20 €/mies. (2 500 egzekucji)	ok. 9 $/mies. (10 000 kredytów)
Liczba integracji	400+ natywnych + HTTP Request	3 000+ aplikacji
Kod własny	JavaScript i Python w każdym węźle	Ograniczony; głównie funkcje wbudowane
Agenci AI	Natywny AI Agent, LangChain, RAG, MCP	Make AI Agents (beta), moduły AI
Krzywa uczenia się	Umiarkowana do stroma	Łagodna
Najlepsze dla	Zespołów technicznych, dużego wolumenu, AI	Nietechnicznych użytkowników, szybkiego startu

Czym jest n8n oraz Make?

n8n w skrócie

n8n to platforma automatyzacji workflow o otwartym kodzie źródłowym (licencja fair-code — Sustainable Use License), którą można uruchomić w chmurze lub na własnym serwerze. Pochodzi z Berlina i od 2019 roku zdobyła ogromną popularność wśród deweloperów — na GitHubie ma ponad 100 tysięcy gwiazdek.

Jej znakiem rozpoznawczym jest edytor oparty na węzłach (node-based canvas), w którym każdy krok workflow to osobny węzeł: trigger, akcja, warunek logiczny lub fragment kodu. n8n pozwala wstawić JavaScript lub Python w dowolnym miejscu workflow, co daje praktycznie nieograniczone możliwości dostosowania. Dzięki self-hostingowi dane nie opuszczają Twojej infrastruktury, co ma kluczowe znaczenie dla branż regulowanych.

n8n rozlicza się za egzekucje — czyli pełne przebiegi workflow. Bez względu na to, czy workflow ma 3 węzły, czy 30, liczy się jako jedna egzekucja. W wersji self-hosted nie ma żadnych limitów egzekucji — płacisz tylko za serwer.

Make w skrócie

Make (dawniej Integromat, od 2022 roku pod obecną nazwą) to w pełni hostowana platforma automatyzacji działająca wyłącznie w chmurze. Została założona w 2016 roku w Czechach i obecnie należy do grupy Celonis. Jej interfejs to wizualny edytor scenariuszy (scenario builder), w którym moduły łączy się w flowchart przypominający diagram.

Make stawia na dostępność i szybkość wdrożenia. Dzięki ponad 3 000 gotowych integracji z popularnymi aplikacjami SaaS (Google Workspace, Slack, HubSpot, Shopify, Notion itd.) osoba nietechniczna może zbudować działający scenariusz w ciągu kilkunastu minut. Make oferuje również darmowy plan z 1 000 kredytów miesięcznie i niską cenę startową — około 9 dolarów miesięcznie za 10 000 kredytów.

Make rozlicza się za kredyty — każda akcja modułu w scenariuszu zużywa co najmniej jeden kredyt. Routery i moduły obsługi błędów są darmowe, ale pętle, iteratory i wywołania AI mogą zużywać więcej kredytów. Gdy kredyty się skończą, scenariusze zatrzymują się do następnego cyklu rozliczeniowego.

Różnice w cenie między platformami

Kredyty oraz egzekucje. Make liczy każdą akcję modułu. Jeśli Twój scenariusz ma 10 kroków i uruchamia się 1 000 razy miesięcznie, zużyjesz około 10 000 kredytów. n8n liczy cały przebieg jako jedną egzekucję — ten sam workflow to 1 000 egzekucji, niezależnie od liczby kroków. Przy krótkich workflow Make bywa tańszy, ale przy długich i wieloetapowych — zwłaszcza z pętlami — n8n wygrywa ekonomicznie, często kilkukrotnie.

Chmura oraz self-hosting. Make działa wyłącznie w chmurze. Nie ma opcji uruchomienia na własnym serwerze. n8n oferuje Community Edition, którą można bezpłatnie zainstalować na VPS, w Dockerze, Kubernetesie, a nawet na laptopie. Dla firm z wymogami compliance (RODO, HIPAA, sektor finansowy) self-hosting n8n jest często jedyną akceptowalną opcją.

Porównanie cen n8n oraz Make

Cennik Make i zużycie kredytów

Make oferuje pięć planów:

Plan	Cena (rocznie)	Kredyty/mies.	Kluczowe cechy
Free	0 $	1 000	2 aktywne scenariusze, interwał 15 min
Core	ok. 9 $/mies.	10 000	Nielimitowane scenariusze, harmonogram co minutę, API
Pro	ok. 16 $/mies.	10 000	Priorytetowe wykonanie, zmienne, pełnotekstowe logi
Teams	ok. 29 $/mies.	10 000	Role zespołowe, współdzielone szablony
Enterprise	indywidualnie	indywidualnie	SSO, audyt, wsparcie 24/7

Warto pamiętać, że Make pobiera 25% dopłaty za dodatkowe kredyty kupowane poza planem, a niewykorzystane kredyty przepadają z końcem okresu rozliczeniowego. Przy dużym wolumenie koszty rosną liniowo wraz z liczbą modułów i uruchomień.

Cennik n8n i limity egzekucji

n8n oferuje:

Plan	Cena (rocznie)	Egzekucje/mies.	Uwagi
Community (self-hosted)	0 $	bez limitu	Płacisz tylko za serwer (ok. 5–15 $/mies.)
Starter (chmura)	ok. 20 €/mies.	2 500	5 równoległych egzekucji, nielimitowani użytkownicy
Pro (chmura)	ok. 50 €/mies.	10 000	3 projekty, historia workflow, role administracyjne
Business (self-hosted)	ok. 667 €/mies.	40 000	SSO, Git, środowiska, wsparcie
Enterprise	indywidualnie	indywidualnie	Pełna personalizacja, SLA

Wszystkie plany chmurowe n8n zawierają nielimitowaną liczbę użytkowników i workflow. Różnią się wyłącznie liczbą egzekucji i funkcjami zespołowymi.

Przykłady kosztów według wolumenu workflow

Scenariusz A — prosty workflow 3-krokowy, 800 uruchomień/mies.:

Make: 2 400 kredytów → plan Core (9 $/mies.)
n8n Cloud: 800 egzekucji → plan Starter (20 €/mies.)
Make jest tańszy.

Scenariusz B — workflow 12-krokowy, 1 500 uruchomień/mies.:

Make: 18 000 kredytów → Core + dodatkowe kredyty ≈ 24 $/mies.
n8n Cloud: 1 500 egzekucji → Starter (20 €/mies.)
Koszty zbliżone, ale n8n skaluje się lepiej.

Scenariusz C — workflow 20-krokowy z AI, 3 000 uruchomień/mies.:

Make: 60 000+ kredytów + koszty modułów AI → ponad 87 $/mies.
n8n Cloud: 3 000 egzekucji → Pro (50 €/mies.)
n8n wygrywa zdecydowanie.

Scenariusz D — ten sam workflow, self-hosted n8n:

VPS za 5–15 $/mies., bez limitu egzekucji.
n8n wygrywa najwyraźniej.

Łatwość użycia i krzywa uczenia się

Make jest łatwiejszy dla początkujących. Jego interfejs z kolorowymi, okrągłymi modułami i animowanym przepływem danych jest intuicyjny nawet dla osób bez doświadczenia technicznego. Większość popularnych aplikacji ma gotowe moduły z prekonfigurowanymi polami, a mapowanie danych odbywa się przez przeciąganie i upuszczanie. Pierwszy działający scenariusz można zbudować w ciągu kilkunastu minut. Make oferuje też Make Academy — darmowe kursy i tysiące szablonów.

n8n wymaga więcej technicznego obycia. Edytor jest wizualny, ale szybko pojawiają się wyrażenia (np. {{ $json.email }}), struktury JSON, webhooki i konfiguracja OAuth. Na przykład podłączenie Gmaila w n8n wymaga utworzenia projektu w Google Cloud Platform i przejścia przez kilkanaście kroków — co dla osoby nietechnicznej bywa barierą. Z drugiej strony deweloperzy doceniają przejrzystość i kontrolę, jaką daje n8n, a debugowanie jest znacznie łatwiejsze dzięki widoczności danych wejściowych i wyjściowych w każdym węźle.

Wniosek: Make wygrywa dla nietechnicznych użytkowników i szybkiego startu. n8n wygrywa dla zespołów technicznych i złożonych workflow, gdzie liczy się kontrola i możliwość debugowania.

Integracje i elastyczność API

Make ma zdecydowanie większą bibliotekę gotowych integracji — ponad 3 000 aplikacji. Dla większości popularnych narzędzi SaaS (CRM, e-commerce, marketing, komunikacja) znajdziesz gotowy moduł z prekonfigurowanymi triggerami i akcjami. To oszczędza czas i pozwala uniknąć ręcznej konfiguracji API.

n8n ma około 400 natywnych integracji, ale nadrabia elastycznością. Węzeł HTTP Request pozwala połączyć się z dowolnym API REST lub GraphQL, a węzeły Code (JavaScript/Python) umożliwiają przetwarzanie danych, których nie da się wyrazić wizualnie. Dla zespołów technicznych brak gotowej integracji nie jest problemem — wystarczy kilka linii kodu lub konfiguracja HTTP.

Wniosek: Jeśli Twoje narzędzia to popularne aplikacje SaaS, Make zaoszczędzi Ci czasu. Jeśli pracujesz z wewnętrznymi systemami, nietypowymi API lub chcesz mieć pełną kontrolę — n8n jest lepszy.

Agenci AI i zaawansowana automatyzacja

Rok 2026 to czas, w którym AI przestało być dodatkiem, a stało się centralnym elementem automatyzacji. Oba narzędzia mają funkcje AI, ale podchodzą do nich inaczej.

Możliwości n8n AI Agent i LangChain

n8n ma natywny węzeł AI Agent oparty na LangChain. Możesz zbudować agenta, który samodzielnie decyduje, których narzędzi użyć, aby rozwiązać problem — z pamięcią konwersacyjną, dostępem do baz wektorowych (Pinecone, Qdrant, Supabase, Weaviate) i możliwością wywoływania innych workflow jako narzędzi. n8n obsługuje ponad 12 dostawców modeli (OpenAI, Anthropic, Gemini, Mistral, Ollama — modele lokalne) oraz protokół MCP (Model Context Protocol) zarówno po stronie klienta, jak i serwera.

Dla zespołów budujących zaawansowane systemy RAG, wieloagentowe pipeline’y lub agenty z niestandardową logiką n8n jest obecnie najdojrzalszą platformą w tej kategorii.

Make AI Agents i wizualne workflow AI

Make również wprowadził AI Agents (obecnie w fazie beta), które można osadzać w scenariuszach. Oferuje moduły do OpenAI, Anthropic, Google AI i innych dostawców, a także Make AI Assistant (Maia) do budowania scenariuszy z poziomu promptów w języku naturalnym. Make ma też MCP Server, dzięki któremu zewnętrzne narzędzia AI mogą wywoływać scenariusze Make.

Różnica: Make traktuje AI jako jeden z modułów w wizualnym scenariuszu — świetnie sprawdza się do pojedynczych zadań AI (podsumowanie, klasyfikacja, generowanie tekstu). n8n traktuje AI jako pierwszoklasowy obywatel workflow — można budować autonomiczne agenty, które podejmują decyzje i wykonują wieloetapowe zadania.

Wniosek: Dla zaawansowanych agentów AI i RAG — n8n. Dla prostych kroków AI w wizualnym scenariuszu — Make.

Self-hosting, kontrola danych i zgodność

To największa strukturalna przewaga n8n. Community Edition można uruchomić na własnym serwerze (VPS, AWS, Azure, Kubernetes, Docker) i wtedy żadne dane nie opuszczają Twojej infrastruktury. Dla firm z branż regulowanych (ochrona zdrowia, finanse, sektor publiczny) lub objętych RODO to często czynnik decydujący.

Make działa wyłącznie w chmurze. Oferuje co prawda centra danych w UE (Frankfurt) i USA (Wirginia) oraz zgodność z SOC 2 Type II, ISO 27001 i RODO, ale nie ma możliwości uruchomienia na własnym sprzęcie. Dla większości firm to wystarczające, ale dla niektórych — nie.

Wniosek: Jeśli self-hosting lub suwerenność danych są wymogiem — n8n. Jeśli akceptujesz chmurę — Make jest w pełni zgodny z RODO i SOC 2.

Logika workflow, obsługa błędów i skalowalność

Logika workflow. Oba narzędzia obsługują rozgałęzienia, pętle i iteracje. Make używa routerów, iteratorów i agregatorów — wszystko wizualnie. n8n ma węzły IF, Switch, Merge, Split In Batches oraz możliwość tworzenia pod-workflow (sub-workflows), które można wywoływać z innych workflow. Dla bardzo złożonych procesów n8n oferuje większą kontrolę i czytelniejszą strukturę.

Obsługa błędów. Make pozwala przypiąć handler błędu do każdego modułu (Ignore, Resume, Break, Rollback). n8n oferuje dedykowany Error Trigger Workflow — jeden workflow może obsługiwać błędy ze wszystkich innych, co jest wygodniejsze przy dużej liczbie automatyzacji. n8n pozwala też wznawiać workflow od miejsca błędu, a nie od początku.

Skalowalność. Make skaluje się przez wyższe plany — nie masz kontroli nad infrastrukturą. n8n w trybie queue mode (Redis + wielu workerów) obsługuje miliony egzekucji miesięcznie na własnej infrastrukturze. Przy dużym wolumenie n8n jest znacznie bardziej opłacalny.

n8n vs Make: zalety i wady

n8n — zalety

Self-hosting bez limitu egzekucji za darmo (Community Edition)
Pełny JavaScript i Python w każdym węźle
Natywny AI Agent, LangChain, RAG, MCP
Rozliczanie za egzekucje — długie workflow nie zwiększają kosztów
Otwarty kod źródłowy, brak vendor lock-in
Workflow eksportowane jako JSON — wersjonowanie w Git
Silna społeczność deweloperów (100 tys.+ gwiazdek na GitHubie)

n8n — wady

Stroma krzywa uczenia się dla nietechnicznych użytkowników
Mniej natywnych integracji (400+ vs 3 000+ w Make)
Self-hosting wymaga wiedzy DevOps (aktualizacje, backup, bezpieczeństwo)
Wyższa cena startowa w chmurze (20 €/mies. vs 9 $/mies.)
Brak darmowego planu chmurowego (tylko trial)

Make — zalety

Najłatwiejszy wizualny edytor w kategorii
Ponad 3 000 gotowych integracji
Darmowy plan z 1 000 kredytów miesięcznie
Niska cena startowa (9 $/mies.)
Zero maintenance — w pełni zarządzana chmura
Duża biblioteka szablonów i kursów (Make Academy)
Zgodność z SOC 2, ISO 27001, RODO

Make — wady

Rozliczanie za kredyty — koszty rosną wraz z liczbą modułów i pętli
Brak self-hostingu — dane zawsze w chmurze Make
Ograniczone możliwości kodu własnego
Scenariusze zatrzymują się po wyczerpaniu kredytów
Trudniejsze debugowanie przy bardzo złożonych scenariuszach
Make AI Agents wciąż w fazie beta

Kiedy wybrać n8n

Potrzebujesz self-hostingu lub suwerenności danych (RODO, HIPAA, sektor finansowy)
Budujesz zaawansowane agenty AI, RAG lub wieloagentowe systemy
Twoje workflow mają wiele kroków lub pętli, a wolumen jest wysoki
Chcesz pisać JavaScript lub Python wewnątrz workflow
Masz zespół techniczny lub dewelopera, który może utrzymać infrastrukturę
Zależy Ci na braku vendor lock-in i możliwości eksportu workflow
Pracujesz z wewnętrznymi systemami lub nietypowymi API

Kiedy wybrać Make

Twój team jest nietechniczny i chce szybko zobaczyć efekty
Twoje workflow są krótkie do średnich, a wolumen umiarkowany
Korzystasz z popularnych aplikacji SaaS z gotowymi modułami
Nie chcesz zarządzać serwerem ani infrastrukturą
Potrzebujesz zgodności z RODO/SOC 2 bez własnego DevOps
Cenisz sobie polerowany interfejs i dużą bibliotekę szablonów
Budżet startowy jest ograniczony (9 $/mies. vs 20 €/mies.)

n8n vs make dla różnych zespołów i przypadków użycia

Zespoły nietechniczne i marketerzy

Make jest zdecydowanie lepszym wyborem. Wizualny edytor, gotowe moduły i szablony pozwalają zbudować działającą automatyzację w ciągu jednego popołudnia. Przykład: marketingowiec w firmie SaaS może połączyć HubSpot, Slack, Notion i Google Sheets w 20 minut bez pisania linijki kodu.

Deweloperzy i zespoły techniczne

n8n wygrywa. Możliwość wstawienia kodu JavaScript/Python, pełna kontrola nad danymi, wersjonowanie w Git, własne węzły i natywne wsparcie dla LangChain to argumenty, których Make nie przebije. Dla zespołów, które traktują automatyzację jako część infrastruktury inżynierskiej, n8n jest naturalnym wyborem.

Agencje i praca dla klientów

To zależy od modelu biznesowego. Jeśli agencja buduje proste automatyzacje dla klientów nietechnicznych, Make jest szybszy we wdrożeniu i łatwiejszy w utrzymaniu. Jeśli agencja buduje złożone systemy, integruje wewnętrzne API klientów lub potrzebuje self-hostingu — n8n jest lepszy. Warto pamiętać o licencji Sustainable Use License: jeśli hostujesz n8n i udostępniasz klientom bezpośredni dostęp, może być wymagana licencja komercyjna.

Workflow o dużym wolumenie i intensywnie wykorzystujące AI

n8n jest jedynym sensownym wyborem. Przy 50 000+ egzekucji miesięcznie lub workflow z pętlami przetwarzającymi setki rekordów Make staje się bardzo drogi. n8n self-hosted kosztuje tyle samo niezależnie od wolumenu, a jego natywne wsparcie dla agentów AI i modeli lokalnych (Ollama) daje przewagę w projektach AI.

Najczęściej zadawane pytania

Czy n8n jest tańsze niż Make?

To zależy od kształtu workflow. Przy krótkich, prostych automatyzacjach i niskim wolumenie Make jest tańszy (9 $/mies. vs 20 €/mies.). Przy długich, wieloetapowych workflow lub wysokim wolumenie n8n wygrywa — często kilkukrotnie. Self-hosted n8n jest najtańszą opcją przy każdym wolumenie powyżej kilku tysięcy uruchomień miesięcznie.

Czy Make można hostować samodzielnie?

Nie. Make działa wyłącznie w chmurze. Nie ma edycji on-premise ani self-hosted. Jeśli self-hosting jest wymogiem, n8n jest jedyną opcją z tych dwóch.

Które narzędzie jest lepsze dla agentów AI?

n8n. Ma natywny węzeł AI Agent, integrację z LangChain, obsługę baz wektorowych, RAG, MCP i modeli lokalnych. Make ma moduły AI i Make AI Agents (beta), ale nie oferuje tak głębokiej kontroli nad logiką agenta.

Czy n8n jest darmowe?

Community Edition jest darmowa do self-hostingu — płacisz tylko za serwer (5–15 $/mies.). n8n Cloud jest płatne (od 20 €/mies.), ale oferuje darmowy trial. Make ma darmowy plan z 1 000 kredytów miesięcznie.

Które jest łatwiejsze dla początkujących?

Make. Jego wizualny edytor, gotowe moduły i szablony sprawiają, że pierwszy scenariusz można zbudować w kilkanaście minut. n8n wymaga więcej technicznego obycia — zwłaszcza przy konfiguracji OAuth, pracy z JSON i wyrażeniami.

Czy można migrować z Make do n8n?

Tak, ale nie ma automatycznego importera. Workflow trzeba odtworzyć ręcznie. Proste scenariusze zajmują kilka minut, złożone z routerami i iteratorami — kilka godzin. Warto uruchomić oba systemy równolegle na tydzień przed pełnym przełączeniem.

Ostateczny werdykt

Make i n8n to dwa znakomite narzędzia, ale dla różnych użytkowników. Make wygrywa, gdy liczy się szybkość startu, prostota i szeroka biblioteka integracji. n8n wygrywa, gdy liczy się kontrola, self-hosting, kod, agenci AI i koszty przy skali.

Dla większości nietechnicznych zespołów i małych firm Make będzie lepszym pierwszym wyborem — pozwoli zobaczyć efekty w ciągu jednego popołudnia i nie wymaga zarządzania serwerem. Dla deweloperów, agencji technicznych i firm z wymogami compliance n8n jest lepszym długoterminowym wyborem — daje kontrolę, której Make nigdy nie zaoferuje.

Praktyczna rada: Zbuduj ten sam prosty workflow w obu narzędziach (np. formularz → Google Sheets → Slack). Porównaj czas budowy, łatwość debugowania i rzeczywisty koszt miesięczny przy Twoim wolumenie. To da Ci więcej niż jakiekolwiek porównanie teoretyczne.